ผิวสำเร็จเป็นหนึ่งในพารามิเตอร์ที่มีการระบุบ่อยที่สุด แต่กลับมักมีความเข้าใจคลาดเคลื่อนในงานผลิตความแม่นยำสูง คู่มือเชิงปฏิบัตินี้อธิบายมาตรฐานความหยาบผิว วิธีการวัด และค่าที่กระบวนการตัดเฉือนทั่วไปทำได้

พารามิเตอร์สำคัญ

• Ra (ค่าเฉลี่ยเลขคณิต): พารามิเตอร์ที่มีการระบุใช้งานมากที่สุด เป็นค่าเฉลี่ยของความเบี่ยงเบนจากเส้นกึ่งกลาง เข้าใจง่ายและเป็นที่ยอมรับทั่วไป แต่อาจไม่แสดงรูปแบบผิวที่เกิดซ้ำ
• Rz (ความสูงเฉลี่ยสูงสุด): ค่าเฉลี่ยของระยะยอดถึงร่องจากจุดสูงสุด 5 จุดภายในช่วงการสุ่มวัด ไวต่อรอยขีดข่วนลึกหรือยอดผิวที่เกิดขึ้นเป็นครั้งคราวมากกว่า Ra
• Rmax (ความหยาบสูงสุด): ค่าระยะยอดถึงร่องที่มากที่สุดเพียงจุดเดียว สำคัญสำหรับพื้นผิวซีลและรูรองรับแบริ่งที่ต้องคำนึงถึงสภาพเลวร้ายที่สุด

ตารางสมรรถนะของกระบวนการ

ผลต่อต้นทุน

การปรับปรุงระดับผิวสำเร็จแต่ละขั้นทำให้ต้นทุนการผลิตเพิ่มขึ้นประมาณสองเท่า การปรับจาก Ra 3.2 เป็น Ra 1.6 เพิ่มต้นทุน 15–20%; จาก Ra 1.6 เป็น Ra 0.8 เพิ่ม 25–35%; และจาก Ra 0.8 เป็น Ra 0.4 เพิ่ม 40–60% เนื่องจากต้องเจียรผิว ควรกำหนดค่าผิวสำเร็จที่หยาบที่สุดซึ่งยังยอมรับได้สำหรับแต่ละพื้นผิว เพื่อควบคุมต้นทุนชิ้นงานให้เหมาะสม

แนวทางการระบุข้อกำหนดบนแบบทางวิศวกรรม

• ระบุค่า Ra เป็นไมโครเมตร (μm) ตาม ISO 1302 หรือไมโครนิ้ว (μin) ตาม ASME Y14.36
• ระบุสัญลักษณ์ผิวสำเร็จเฉพาะพื้นผิวที่สำคัญ ส่วนพื้นผิวที่ไม่สำคัญให้ใช้ค่ามาตรฐาน “ตามสภาพหลังการตัดเฉือน”
• หากค่า Rz มีความสำคัญ (เช่น หน้าสัมผัสซีล) ให้ระบุทั้ง Ra และ Rz เพื่อป้องกันการตีความคลาดเคลื่อน
• ระบุทิศทางการวัด (ตามแนวเส้นรอบวงหรือแนวแกน) สำหรับชิ้นส่วนทรงกระบอก